8 / 8 / 1379 يكشنبه درس شمارهء ( 249 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : بحث جلسات گذشته دربارهء « ايقاب الغلام » بود . در اين جلسه ابتدا ، مسألهء « لو كان الموطوء خنثى » و مسألهء « ايقاب بعد التزويج » را كه در جلسهء گذشته بحث شد ، دنبال مىكنيم و سپس چندين فرع مطرح مىشود . 1 - آيا مادر و خواهر و دختر رضاعى موقَب بر واطى حرام مىشوند ؟ 2 - اگر ايقاب عن عذر - مانند غفلت و اكراه - صورت گرفت آيا حرمت ابدى مىآورد ؟ 3 - اگر مفعول مباشر عمل ايقاب باشد ، آيا حرمت ابد ثابت مىباشد ؟ 4 - آيا حرمت ابدى در ايقاب الميت هم جارى است ؟ 5 - آيا غير از عناوين ثلاثهء ايقاب ، ازدواج شخص ديگرى را حرام مىكند ؟ * * * الف ) متن عروه مرحوم سيد « قدس سرّه » فرموده‌اند : « و لو كان الموطوء خنثى حرمت امّه و بنته على الواطى لانه امّا لواط او زنا و هو محرِّم اذا كان كما مرّ سابقاً » در اين عبارت چند نكته قابل ملاحظه است : نكتهء اول : اين مطلب كه زانى نمىتواند با دختر مزنى بها يا مادر او ازدواج بكند ، مطلبى است كه مرحوم سيد در مسائل بعدى مطرح مىكنند . پس تعبير « كما مرّ » در عبارت سيد صحيح نيست و بايد « كما يأتى » مىفرمودند . نكتهء دوم : مرحوم آقاى خويى مىفرمايند ؛ مدّعاى مرحوم سيد كه قطعاً مادر و دختر خنثاى موطوء بر واطى حرام است مبتنى بر اين است كه به طور مطلق زنا را از